میشود اشکی به پاس مهربانی ریخت

روی التماس خاکها میشود تکرا ر شد

مثل باران مثل ابر میشود با موج آه

تا حضور اشک رفت آشنای درد شد

میشود با عشق زیست روبروی آینه ای تنها گیریست

زندگی با عشق و گریه قهر نیست ..............

عاشـــق چه کــند گر نکــند ناله ز غمهــا

معـشــــوق کجــا و دل ســنگ و من تنها

مـا در پـی آنیـــم دلــی از تـو ربـایـیـــــم

پــا بـر دل مـا کوبی و فرســـوده بـدنهـــا

ای تیر غـــمت بر دل ما ســخت نشــسته

آرام تو بر خـــیز و ببیــن ریزش غم هــا

آخـــر چه کند عاشـــق بیچـــاره دلش را

بر دســت تو بسپارد و یا بی کس و تنها

گرغصه خورم ازســر تنهایی خود نیست

من بی تو یکی هســـتم و تو با همه تنها

اینگونه بگویم غم در دل ،غم دل نیســـت

دل رفت و تو رفتی ومن واین همه غمها

در آن گوشه نشستنها شدی با من یکی محرم

بنازم غیرتت را غم که چون تنها رها ماندم

شدی همراه و هم وعده در آن آشفته احوالم

بنازم غیرتت را غم که چون دیدی غریبم من

شدی یک آشنا با من که غربت را ندیدم من

بنازم غیرتت را غم که چون دیدی اسیرم من

شدی آن بال پروازم در اوج بی پر و بالی

بنازم غیرتت را غم نکردی هیچوقت ترکم

چه در شادی چه در غصه شدی همدم شدی همدم

                   (( الهام ))

تا شب نشده رنگ دگر شد،گفتند از اينكه هزار نكته بياموز...

قرن ما شاعر اگر داشت هوا بهتر بود  خار هم كمتر نبود از گل بسا گل تر بود

قرن ما شاعر اگر داشت:   كبوتر با كبوتر،باز با باز نبود شعارپرواز

واي بر ما كه تصور كرده ايم ، عشق را بايد گشت ،در چنين قرني كه دانش حاكم است

عشق را از صحنه دور انداخته اند : ديوانگي ست،درماندگي ست،شرمندگي ست..

قرن ،قرن آتش نيست،قرن يك هواي تازه است

فكرها را شستشو لازم است... ،گم شديم گر در ميان خويشتن،جستجويي لازم است.

نازنينا: ازسياهي تا سپيدي را سفر بايدكنيم ...