تو را دوست دارم.....

هيج جيز نمي تواند بين من وتو فاصله بيندازد  ، نه ديوار نه سيمهاي خاردار ، نه  چيز ديگري ....

اگر تو در كنارم باشي، مي توانم با اولين قطاري كه از دور دستها مي اييد به سوي پاييز بروم،

جنگلهاي وحشي را بر زانوانم بنشانم ونوازش كنم ، با كودكان در آسمان هفتم قدم بزنم و دفتر شعرم را روي شمعداني هاي دلتنگی بگذارم.

با تو آوازهاي برهنه من شنيدني  و اشكهاي عاشقانه ام  ديدني تر است ، با توچراغي كه در قلبم خاموش شده است ، به نا گاه روشن مي شود و معجزه هاي معطر دور  و بر مرا فرا مي گيرد .

پيش از آنكه نگاه ساده ام را حراج كنم بيا  ومرا از اين خيابانهاي شلوغ  عبور بده ! بيا تا با هم از نردبان مهتاب بالا برويم ولابه لاي پرها ي  فرشتگان  به دنبال پاييز و برگ هاي زردش بگرديم .

بيا قبل از اينكه مردگان به سرازيري صبح برسند ، از خاكستر خودمان بيرون بياييم و دور از سنگ هاي سياه در افقي  روشن نماز بخوانيم  .

بيا گيسوان تر خود را كنار درياي ودر باد شمال  رها كنيم و آنقدر اوج بگيريم  تا عاشقان قديمي دوباره  براي هم نامه  بنويسند...

مرا با خويش خواهد برد طوفاني كه در راهست.

و شايد يخ ببندد خون گرم سالهاي سال، ميان

مويرگها از زمستاني كه در راهست.

بهار است، هوا ابري و با خود ميبرد فردا،

تمام كوه را، سيل خروشاني كه در راهست.

من اما دربه در به دنبال چشم خويش خواهم

گشت، براي گريه در شام غريباني كه در

راه است. مرا كه مالك جا پاي خود هم نيستم

ديگر نترسانيد از هر برف وباراني كه در

راه هست...

مي آيي

و در كوير خشك زندگي،

لاله ميروياني_ مي آيي!

تو اي تمامي من و بر انتظار خشكيده ام،

قطره مي باراني...

و من مدتهاست، به باور آمدنت نشسته ام،

و تو لطيف تر از نسيم به نگاه شقايقها

رهايي ميپاشي.

بگو تا كي در تمناي وصالت به جاده اميد

دخيل بندم،

دير زماني است كه آمدنت حديث كهني است

كه هميشه تازه است،

و من در كشاكش باورها و دلشوره ها،

به آمدنت منتظر مانده ام ...

سخت ترين درد زندگي جان دادن نيست بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس زندگي است. عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست

زندگي

چون قفسي است،

قفسي تنگ

پر از تنهايي

و چه خوب است

لحظه غفلت آن زندانبان،

بعد از آن هم،

پرواز...

اينگونه زندگي كنيم شاد اما دلسوز ، ساده اما زيبا ، متواضع اما سربلند ، مهربان اما جدي ، سبز اما بي ريا ، عاشق ولي مجنون

من با تو تنها نیستم

هیچ کس با هیچ کس تنها نیست.

                                            (احمد شاملو)

"برگرفته از وبلاگ دچار"

 در کوی تو نغمه خدا میشنوم       بوی شهدای کربلا میشنوم

از پردگیسان عرش،گردحرمت       آواي خوش رضا،رضا ميشنوم

                                           به آتش سوزید غصه ام را

به غیر از تو در آخر،کی تواند

                                           گذارد تاج شاهی دلم را

به روی قلب و سینه خود

                                          به زر رسم کردم من رخت را

ميگن قلب آدما اندازه مشتشونه ولي چطوري يه دنيا مهربوني يه آسمان صداقت يه كهكشان محبت يه دريا عشق تو مشتت جا شده؟ (به خصوص مشت ... من)

مي شه بعضي ها رو مثل اشک از چشمات بندازي......اما نمي توني جلوي اشکي رو بگيري که با رفتن بعضي ها ازچشمات جاري ميشه...

وقتي دلت گرفت بشين به اندازه تمام دلتنگيات گريه کن. براي اينکه کسي اشکاتو نبينه ماهي کوچيکي شو و به ته دريا برو. ديگه نه کسي صداتو مي شنوه نه کسي اشکاتو مي بينه. حالا فهميدي چرا اب دريا شووره؟

سخت ترين درد زندگي مردن نيست بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس زندگي است. عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست

تو رقص کنان وپای بکوبی وچه مستی  

                                                 من هست شدو نیست شدم لیک تو هستی     

راستی: یگانه سکه ای است که همه جا قیمت وارزش دارد            

"فریدون مشیری"

         یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                               طلب عشق ز هر  بی سرو پایی نکنیم

ترا من کجا باز خواهم یافت

جز در اندیشه خویش!

عشق یعنی: خواستن اما نگفتن
عشق یعنی: سوختن اما ساختن
عشق یعنی: طغیان لب، اما لب فرو بستن
عشق یعنی، با چشم سخن گفتن و با حسرت سکوت کردن
عشق یعنی:
خواستن برای دوست،
زیستن برای دوست،
بودن برای دوست،
مردن برای دوست،
بی آنکه باشی و بخواهی که باشی.
عشق یعنی:
مناجات شبهای تنهایی،
وضو با قطرات اشک گرفتن.
عشق یعنی:
روزی بی صدا بار سفر بستن و رفتن
عشق یعنی:
پرستش، بدون چشمداشت
نیایش، بدون خواهش
ستایش، بی صدا
رفاقت، بی جفا
صداقت، بی ریا
عشق یعنی:
چون خورشید، تابیدن بر شبهای دوست
وچون برف، ذوب شدن بر غمهای دوست
"برگرفته از مجله موفقیت"