برایت پیغامی میفرستم

طبق معمول هر صبح

که پیروز و بر قرار باشی.

دوستت دارم.

چه یادم باشی

چه یادم نباشی!!!

 ؟

 کسی که یک لحظه دیدنش برام آرزو است و خواهد بود کسی که تمام خوبی و صداقت و یک رنگی را یادم داد

 کسی که اگه یادش نباشم انگار زنده نیستم

                  هنوزم میگم  دوست دارم 

 نفس و هستیم تویی تا آخرین نفسی که میکشم یادتم و دوست دارم

کسی را غیر از تو نمی خواهم

 دوست بدارم   اینه همه حرفم  

اصلا مهم نیست خودتا ناراحت نکن!

من بدم

خیلی هم بدم

باورت شد...

ای دنیا ای عشق : ای کاش می شد من دیگه تموم بشم  دیگر تحمل فضای وجود شما را ندارم  دیگر خسته شدم از هر دوشما  که دروغین و با عث نفرت میشین  دیگه از درویی شما وابرازعلاقه کردن های شما خسته شدم  دیگه تحمل این همه غم را ندارم  دیگه  داغون شدم ،  بسه دیگه جنگ های بی سودی که شما به راه می اندازین به خاطرهیچ وپوچ خودتان ، بسه دیگه نامردی های شما 

 ای کاش  رکاب شما پاره بشه و من سقوط کنم  دیگه فایده ای نداره  زندگی پوچ ٬ برای شما

 دیگه خسته شدم از فروختن خودتان به چند نفر یکبار ، عشق یکی دنیا هم یکی

كاش ميدانستي، بعد از آن دعوت زيبا

به ملاقات خودت

من چه حالي بودم

خبر دعوت ديدار، چو از راه رسيد

پلك دل باز پريد

من سراسيمه به دل بانگ زدم

آفرين قلب صبود، زود برخيز عزيز

خاطرم را گفتم: زودتر راه بيفت

هر چه باشد، بلد راه تويي

ما يك عمر بدين خانه نشستيم وتو

تنها رفتي

بغض در راه گلو گفت:

مرحمت كم نشود

گويا با من بنشسته دگر كاري نيست

جاي ماندن چون دگر نيست،

از اينجا بروم

مژده دادم به نگاهم، گفتم:

نذر ديدار قبول افتاده است

و تپش هاي دلم را گفتم:

اندكي آهسته، آبرويم نبري

عقل، شرمنده به آرامي گفت:

راه را گم نكنيم!!

خاطرم خنده به لب گفت: نترس

نگران هيچ مباش

سفر منزل دوست،

كار هر روز من است

چشم بر هم بگذار، دل تو را خواهد برد

...

وه چه روياي قشنگي ديدم

خواب، اي موهبت خالق پاك

خواب را دريابم

كه تو در خواب، مرا خواهي خواست

كه تو در خواب، مرا خواهي خواند

و تو در خواب، به من خواهي گفت:

تو به ديدارمن آ

آه، كاش ميدانستي

بعد از اين دعوت زيبا به ملاقات خودت

من چه حالي دارم

پلك دل باز پريد

خواب را دريابم

من به ميهماني ديدار تو مي انديشم...

     "برگرفته از مجله موفقيت"

دوستت دارم ...

ای کاش دل من مانند سنگ بود و این قدر به یاد و فکر تو نبود و همیشه دلتنگ وجود تونمی شد 

 وای کاش تو از درونم آگاه بودی که چقدر دوستت دارم و هستی و وجودم وجود توست

وای کاش پاییزی را در کنارهم  درکوچه عشق من ، برروی برگها به قدم زدن می گذراندیم

روز اول دیدنت را همیشه به یاد دارم با دیدنت چه حسی بهم دست داد  چه حس شیرینی،

حسی که گفتنش و دوباره حس کردنش برام محاله  و چه لحظه ای بود وقت هم کلامی با تو

و لحظه ای که روبرویت نشستم و بدون اینکه بفهمی یواشکی به چشمات نگاه کردم

دل من دلی بود که هیچ کجا و هیچ وقت گرفتار کسی نمی شد و آزاد و آرام برای خودش در آسمان آبی پرواز می کرد ٬ولی با دیدنت  در بند شد چه آسوده هم در بند شد٬!

وجودت پاک و زلال است وتنها گناهکار هستی منم که تو را با چشم و دلم آشنا کردم

 ومهرعشقت را بر قلبم زدم  و مهرت را درقلبم کاشتم 

و چه خوب ریشه کرد این مهرت در اعماق وجودم

چه بی صدا غریب شدم با صدا و دل خود  چه آهسته دیگرقلبم  پمپاژ می کند عشق را ،

 چه سکوت غمگینی گرفته مرا  چه تاریکی سیاهی آشنا شدم با چشمم ،

چه بی کلام گشت این زبان و لب  پرصدای من ،

چه اشنایی کوتاهی بود در نگاه من  و چه دیدار بلندی بود ازسوی او

**

در انتظار بهار که نامی بیش نیست؟!

بگذار برف ببارد

و باران های ناگاه.

ما را قلبی بهاری بس است

در این سرمای جانکاه!!!

    "برگزیده از مجله موفقیت"

برای گفتن این که

چقدر

دوستت دارم!!!

منا ببخش ای عشق که اینقدر ساده وآرام وروان از تو گذشتم و تورا به سرنوشت خودت وتقدیرت رها ساختم و بار سفر بلند خودم را بستم

باید بروم ازاین دیار وچاره ای جز کوچ کردن ازاین سرزمین پوچ در من نیست

ولی ای عشق ، تو بگذار قصه ات ویادت جاودانه و همیشگی باشد 

مانند لیلی و مجنون وشیرین و فرهاد وغیره...

بین چهار راه شک افتاده ام ،ولی درمانی جز سفر کردن وکوچ نمانده و نیست

طاقت ندارم ، طاقت دل بریدن از تو ،طاقت دیدن اشکهایم  روی گونه هایمُ طاقت شکنجه شدنت  ، طاقت کنایه ها نسبت به تو

حرفی دیگر نیست وتنها حرف اخر را سکوت می زند  وتو هم به خاطر خودت، ای عشق، از من درمانده وناچیز بگذر