خرابش کردی. حالا هم خودت زجر میکشی هم من...

دوست دارم به خاطر خندهات وچشمکها و بوسه های ازراه دورت

دلم تنگ شده واسه ناز نگاهت،واسه آشتیهات و قهرهايت با من

دلم لک زده واسه با تو بودن،واسه بهونه هايي كه از من ميگيري  ،واسه دیرو زود آمدنهات و منا الاف كردن هايت،واسه هر روز وشب اذیت کردنات ،ای کاش زودتردوباره ميديدمت؛همه خاطره ها وحسهای خوب وزیبایی  که باعث اونها  تو بودی که نابود وخراب بشن،نمیخوام بگم همه اون حرفها وکارها گناه و تقصیر تو بود!

ای کاش تو کنار می آمدی با همه بود و نبودها، چی میشد اگر تو کوتاه می آمدی

گریه های شبونه و یواشکیم ، اون همه اشکهای  عاشقونه ام،اون دلی که گذاشتم به پایت، بگو چه غصه ها و غمها یی نخوردم واست

حرومت         حرومت همه اونها  كه تنهام گذاشتي و رفتي به دور دستها

عشق تازه و دوباره حرفهای تازه از نو ، فاصله ها  چه قدر زیادن هرچند فکر میکنی خیلی نزدیکی ،

شب ها ارامش جان و سرگردانی روح  و گریه های چشم  و بغض ها و بسته شدن گلو

شب ها چقدر درازن ، هیچ کس مثل من این بلندی را حس نکرده و نمیفهمد و غم تاریکی شب و حرفهاش را درک نکرد

شب پر رمز و هر ثانیه اش یک اسم داره ، اسم هایی که با جان و دل روی آن گذاشتم

تو وجود من بودی و من وجود تو که فاصله بین ما انداحتن چه راحت ،

چه حالی داشت ستاره بازیهای شبانه و ساختن یک زبان واسه عشقمون و یک سایه شدن زیر نور ماه

حال شبها به حوای تو میخوابم که شاید به خوابم بیایی . ولی  حیف ، حیف همه اش باطل است که شبها برای دیدنت در خواب، چشم هایم را روی هم میذارم

شب شده یک دیوار سنگی بزرگی بین  من و تو و قلب و عشق و چشم هایمان

                                   هیچگاه فاصله ها

          حریف خاطره ها نیستند...