زندگی روزی امدی و روزی دیگر خواهی رفت حال چه زندگی فرصتت دهد یک روز یا اگر زیاد فرصتت دهد دو روزی و بس زندگی بیشتر از این نیست و رفتن عزیزان ما امتحانی برای ماست در برابر تحمل سختی و غم اینکه پیش ما نیستن و فرصت اینکه فکر کنیم که نوبت ماهم نزدیک است و نوبت نزدیک شدن ما به اول صف چه زود میرسد و وقتی به اول صف رسیدی پولت را که همان اندوخته معنوی و خدایی در دنیا هست را میدی تا نانی که همان جایگاهت در بهشت است را بهت بدن و از صف خارج میشی و نوبت نفر بعدی میشه و این صف هرجند طولانی باشه به اسانی و یک چشم به هم زدن به اخر میرسه