وباز عمرها میگذرد

ثانیه به ثانیه

                روز به روز

                             هفته به هفته

                                               ماه به ماه

                                                            وحال سال به سال

یکسال از فراق غزیزی گذشت   عزیزی که بودنش برای همه گرمایی بود ومهرش لطافتی برای دوست داشتن

برای مردم چه زود یکسال شد و برای کسانی که مهرش را در قلب داشتن چه سخت

یکسالی که برایشان چندین سال گذشت

و حال  باز چه سالهای می اید و چه سالهای دیگری خواهد رفت ......

زندگی روزی امدی و روزی دیگر خواهی رفت حال چه زندگی فرصتت دهد یک روز یا اگر زیاد فرصتت دهد دو روزی و بس زندگی بیشتر از این نیست و رفتن عزیزان ما امتحانی برای ماست در برابر تحمل سختی و غم اینکه پیش ما نیستن و فرصت اینکه فکر کنیم که نوبت ماهم نزدیک است و نوبت نزدیک شدن ما به اول صف چه زود میرسد و وقتی به اول صف رسیدی پولت را که همان اندوخته معنوی و خدایی در دنیا هست را میدی تا نانی که همان جایگاهت در بهشت است را بهت بدن و از صف خارج میشی و نوبت نفر بعدی میشه و این صف هرجند طولانی باشه به اسانی و یک چشم به هم زدن به اخر میرسه

افلاطون میگه : اگه با دلت کسی یا چیزی رو دوست داشتی زیاد جدی نگیرش چون کار دل دوست داشتنه ... درست مثل کار چشم که دیدنه ... ولی اگر کسی رو با عقلت دوست داشتی بدون داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه

 

*******************************************************************

بخشش هنگامی آسان می شود که ما بتوانیم دیگران را بشناسیم و به ضعف های خودمان و این که ما نیز امکان اشتباه کردن داریم معترف باشیم

*******************************************************************

 

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !

چه صادقانه پذيرفتي!

چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !

چه ابلهانه! با تو خوش بودم !

چه كودكانه ! همه چيزم شدي !

چه زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي !

 چه ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم !

 چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد!

چه بيرحمانه! من سوختم

 

 

 

پنج وارونه چه معنا دارد ؟♥

 خواهر كوچكم اين را پرسيد♥ من به او خنديدم♥ كمي آزرده و حيرت زده گفت♥ روي ديوار و درختان ديدم♥ بازهم خنديدم♥ گفت ديروز خودم ديدم♥ مهران پسر همسايه پنج وارونه به مينو ميداد♥ آنقدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد♥ بغلش كردم و بوسيدم و با خود گفتم♥ بعدها وقتي غم♥ سقف كوتاه دلت را خم كرد♥ بي گمان مي فهمي♥ پنج وارونه چه معنا دارد

                                               گر مرا مي جويي ؟؟؟

با درختان بنشين

                          سبزه ها را درياب

                                                گوش فرا ده به صداي خوش اين حيوانات

تك تك ثانيه ها را بشمار

                             هديه كن عشق و محبت به خدا

                                                              دار بزن دروغ و نفرين گناه

آهسته قدم بزن با سكوت

                                 معني كن زندگي را با دوستان  

                                                                شعرهايت را بخوان با نگاه

 

 

عزیزان به خدا راست میگن که با تمام فقر هرگز محبت را گدايي

 

 نکن و با تمام ثروت هرگز عشق را خريداري نکن ... مسلما آنچه

 

را که بدست مي آيد و بدست می اوری .. عشق و محبت

 

نخواهد بود

 

هیچ وقت حسرت وتوقع  محبت از کسی نکن

 

 

    دلتنگ .>

اول شعرم باز اسم تو را میگذارم

نه !!!

جای اسم قشنگت این بار  نازنینم  می گذارم

                        ( سر سطر )

جای دل تنگی ............

لحظه هايي را دور بنداز که تمام حس پروازت را انکار کردن

تو در پيله هستي اما قرار نيست تا اخر در پيله بماني

هر پيله اي روزي باز مي شود

 پس هرچه زودتر پيله را بشکاف و پروانگي ات را ثابت کن

                                          ماهی!؟

 

 

ماهي توي تنگ مي‌چرخد و نام تو را مي‌گويد. آب که نام تو را مي‌شنود خنک مي‌شود. ماهي عاشق آب خنک است. ماهي وقتي توي آب خنک مي‌پيچد، تلفظش بهتر مي‌شود. آب وقتي نام تو را بهتر مي‌شنود، آرام مي‌شود. ماهي توي آب، آرام خوابش مي‌برد. ماهي وقتي خوابش مي‌برد، رويا مي‌بيند. روياي ماهي، تويي.

 

ماهي در رويا مي‌بيند .........

ادامه مطلب

 

 

                نامه ای به بدترین بابای  دنیا

ادامه مطلب

به کجا میروی !!!

به کجا  میروی ،،، صبرکن ...

 صبر کن عشق  زمین گیر شود بعد برو  یا  دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

ای کبوتر به کجا !

ای کبوتر به کجا ،،، قدردگر صبرکن ، آسمان پای پرت پیر شود بعد برو

ای عزیز جان من تو اگر گریه کنی بغض منم میشکند . خنده کن ، عشق نمک گیر شود بعد برو

یک نفر حسرت لبخند تو را میدارد ، صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

خواب دیدی شبی از راه ، سوارت آمده ،،، باش ای نازنین ، باش ای مهربان خواب تو تعبیر شود بعد برو

 

                                     

امروز ۱۵ مهر هفتاد و نهمین سالگرد تولد سهراب سپهری شاعر و نقاش معاصر است که در ۵۲ سالگی درگذشت.

کسی نیست

بیا زندگی را بدزدیم، آن وقت

میان دو دیدار قسمت کنیم

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم

بیازودتر چیزها را ببینیم

ببین،عقربک های فواره در صفحه ساعت حوض

زمان را به گردی بدل میکنند

بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام

بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را

ادامه مطلب

وروزی خواهد رسید که من تورا خواهم دید

 

خواستم تا بار دیگر چیزی بنویسم

 

امّا نه قلم نوشت ونه کاغذ نوشته هایم رابرروی خود حک کرد

 

چرا که هر دو دانستند که باید دوباره من شرح حال عشق مرا بنویسد

 

قلم در دستانم شکست وکاغذ ها به هوا رفتند

 

افکارم به هم ریخت وچشمانم با بارش اشک هایش که پر از درد در روز بود ارمغان تازه ای به

 

 گونه هایم بخشید امّا در خیال خود همیشه این خیال را می پروراندم که دوستت دارم

 

امّا من ساده،دل یه عشق تو داده بودم وهمیشه با یاد نگاهت زندگی می کردم

 

ولی همین را بدان که عشق داستان است ومن در این عشق بازیچه ای برای تو بیش نبودم

 

نفرین براین عشق ونفرین به تو

 

زندگی چیست؟گل زردایست   بنام؟.................عشق

 

آینه شکسته ایست :     بنام؟...............دل

 

مروارید غلطا نیست؟           بنام؟.................اشک

 

خطر نا معلو میست؟               بنام؟...............سرنوشت

 

فریاد انسان است؟          بنام؟.............سکوت

  

امّا در این میان: زیباترین کلمه؟............عشق

 

زشت ترین کلمه؟..........بی وفایی

 

پاک ترین کلمه؟.........اشک

 

بی همتا ترین کلمه؟.........تنهایی

 

بی معنا ترین کلمه؟.......جدایی

 

جذابترین کلمه؟................آشنایی

 

وقشنگ ترین کلمه؟........نام زیبای یار

 

وچه سخت است زمانی که عاشقی از دل ها کوچ کند.

 

 کاش در این زمانه پر از عشق دروغین

 

سه چیز وجود داشت؟غرور،عشق،دروغ

 

 تا انسان بتواند از روی غرور به خاطر عشق دروغ بگوید

 

 شب بود ومن بودم وشمع وغم

 

 شب رفت،شمع سوخت من ماندم وغم وچه سخت است با غم زیستن

 

 از دریا پرسیدم که این امواج دیوانه تو از کرانه ها چه

 

 می خواهند چرا پریشان ودر بدر کرانه هارا از همه جا بی خبر می رانند

 

در یا در مقابل سؤالم گریست وامواج همگی به گریه افتاند

 

آن وقت دریا روبه من گفت:مرگ عشق تنها برای انسان ها نیست.امواج هم مثل انسانها میمیرند

 

 واین امواج زنده هستند که اموج مرده را شیون کنان به گورستان ساحل میسپارند

 

وای کاش روزی فرا رسد که خدای در میان عاشقان قضاوت کند

 

به ظاهر گرچه می خندم ولی آلوده بر دردم.

دوست دارم به خاطر خندهات وچشمکها و بوسه های ازراه دورت

دلم تنگ شده واسه ناز نگاهت،واسه آشتیهات و قهرهايت با من

دلم لک زده واسه با تو بودن،واسه بهونه هايي كه از من ميگيري  ،واسه دیرو زود آمدنهات و منا الاف كردن هايت،واسه هر روز وشب اذیت کردنات ،ای کاش زودتردوباره ميديدمت؛همه خاطره ها وحسهای خوب وزیبایی  که باعث اونها  تو بودی که نابود وخراب بشن،نمیخوام بگم همه اون حرفها وکارها گناه و تقصیر تو بود!

ای کاش تو کنار می آمدی با همه بود و نبودها، چی میشد اگر تو کوتاه می آمدی

گریه های شبونه و یواشکیم ، اون همه اشکهای  عاشقونه ام،اون دلی که گذاشتم به پایت، بگو چه غصه ها و غمها یی نخوردم واست

حرومت         حرومت همه اونها  كه تنهام گذاشتي و رفتي به دور دستها

عشق تازه و دوباره حرفهای تازه از نو ، فاصله ها  چه قدر زیادن هرچند فکر میکنی خیلی نزدیکی ،

شب ها ارامش جان و سرگردانی روح  و گریه های چشم  و بغض ها و بسته شدن گلو

شب ها چقدر درازن ، هیچ کس مثل من این بلندی را حس نکرده و نمیفهمد و غم تاریکی شب و حرفهاش را درک نکرد

شب پر رمز و هر ثانیه اش یک اسم داره ، اسم هایی که با جان و دل روی آن گذاشتم

تو وجود من بودی و من وجود تو که فاصله بین ما انداحتن چه راحت ،

چه حالی داشت ستاره بازیهای شبانه و ساختن یک زبان واسه عشقمون و یک سایه شدن زیر نور ماه

حال شبها به حوای تو میخوابم که شاید به خوابم بیایی . ولی  حیف ، حیف همه اش باطل است که شبها برای دیدنت در خواب، چشم هایم را روی هم میذارم

شب شده یک دیوار سنگی بزرگی بین  من و تو و قلب و عشق و چشم هایمان

روزی بیاد که بره از یادت

همه حرف وخنده هایم

وزن شعر ومصرع دل

پاکنی نوشته ها را

بی خیال این زمونه

ما شدیم دیونه و دیونه شده عاقل

چگونه سیراب کردی دلم را

تشنه تر کردی و خشکیده  نفس را

نرفت دل من جز راه تو٬راه خلافی

دخیل بستم بسویت٬ولی شستی نگاهم

سینه ام سوخت و ساخته از فراقت

صدای خسته من پر از حرف نگاهم

داغون ترین روز های عمر یک شخص چقدر سخته

در این لحظات از خودم می پرسم خدایا داغون تر از من هم کسی است

چقدر سخته هیچ کسی را نداشته باشی و نتونی با هیچ کسی درد و دل کنی

فقط خدا را در این دقایق دارم ، خدایا کمکم کن ،کمکم کن

اون که رفته دیگه رفته  ودیگه بر نمی گردد  و وقتی رفت دوست داشتن را زیر پاش له کرد و رفته

هردم  نشین گوشه ای و چشم به راهش بشینی که او بر میگردد ،

که اگه دلش با تو بود هیچ وقت نمی رفت،

 تازه دلت شده مثل دل من  پر از غصه وغم  وخون،

دوران بازی گرفتن عشق گذشت ای در به در قصه عشق،

در این دنیا ی پر از گناه عشق را هم گناه بدان با این همه نیرنگ و فریب،

 به سختی دل را می بری ولی به راحتی از دست می دهی و از کنارش میگذری ،

شکستن دل دیگه نا مردی نیست ، روز به روز عاشق تر میشوم ولی چه عشقی ، 

  دوست داشتن زوری نیست ای پر غرور و تنها جرف دل من

                                          ((  خدایا با من حرف بزن  ))

کودک نجوا کرد : خدایا با من حرف بزن . مرغ دریایی آواز خواند ولی کودک نشنید .

سپس کودک فریاد زد : خدایا با من حرف بزن . رعد در آسمان پیچید اما کودک گوش نداد .

کودک نگاهی به اطرافش انداخت و گفت : خدایا بگذار ببینمت . ستاره ای درخشید ولی کودک

توجهی نکرد .

کودک فریاد زد : خدایا به من معجزه ای نشان بده . یک زندگی متولد شد اما کودک نفهمید .

کودک با ناامیدی گریست و گفت : خدایا با من در ارتباط باش ٬ بگذار بدانم که اینجایی .

بنابر این خدا پایین آمد و کودک را لمس کرد ٬ ولی کودک پروانه را کنار زد و رفت . 

 

سخن اشفته می گویم

واز درد غمش مستانه می گویم

حواسم نیست ،هوشم نیست

نمی دوانم چه میگویم

خدا ، از گریه های هرشبش پیش تو می گویم

چه زیبا بود هنگامی که با او درد و دل

وبا چشمان او آهسته می خندید

و از گرمی دستانش برایش قصه ها می گفت ...

خدایا شادیش غم شد

دعایش مرگ ، امیدش مرد ، عشقش مرد

 خدایا عشق او گم شد ...

نه هرگز کی توانم کرد باور ؟

امیدش مرد ، عشقش مرد

نه هرگز با تو خواهم گفت :

که نامردانی از جنس هوس دزدیده عشقش را

کرده پرپر غنچه احساس دختر را

نمی دانم که دنیا با غم دختر چه خواهد شد ؟

ز  آه دخترک سنگ بیابان گریه خواهد کرد

نمی دانم که قلب سنگ این مردم چه خواهد شد ؟

سخن آشفته می گویم

حواسم نیست ، هوشم نیست

نمی دانم چه خواهد شد ...

گاه گاهي،از دل پائيزي من ياد کن

آذر سرد مرا با خنده اي خرداد کن

کوچه ي احساسم از گام  شما گرما گرفت

اين دل پاخورده را، از سنگفرش آزاد کن

 گوش من پشت نگاه هر لبي دنبال توست

اين سکوت لعنتي را زير لب فرياد کن

 آينه در آينه تکرار آهنگ سکوت

سنگدل سنگ دلت را خرج بادا باد کن

  حرف شيرينت دل هر کوه را خالي کند

کوهکن، رحمي به حال تيشه ي فرهاد کن

 همنشين شب نشيني هاي کاغذ با قلم

جايتان خاليست اينجا دفترم را شاد کن

 با فراموشي نمي جنگم ولي تکرار شد

گاه گاهي از دل پائيزي من ياد کن

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني   

 دوستت دارم چون تنها ترين مصراع شعر مني

دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني  

  دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني 

دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني

دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

همه رو گفتم تا بدوني دوست دارم خوب می دونی

                 (( تولدت مبارک ))

اين شعر را براي تو مي گويم
اي زادگاه زايش عشق من
اين شعر را براي تو مي گويم
با حس عاشقانة دل بستن
اين شعر را براي تو مي گويم
هر چند واژه ها همه تكراري ست
اين شعر را براي تو مي گويم
با هر چه عشق در بدنم جاري ست
من شعر ها سروده ام اما اين . . .
يك حس بي نهايت و ناياب است
تو شعر ها شنيده اي اما اين . . .
شعري براي تو ، غزلي ناب است
از خواب هاي دوزخيم ، امشب
تنها به قدر اين غزل آزادم
همچون زمان ديدن يك رؤيا
چون روزهاي ديدن تو ، شادم
گفتم : سكوت مي كنم از اين پس
با شعر انتظار ، كه باراني ست
خواندم ز چشم هاي اهوراييت . . .
راهي كه مي روم ره ويراني ست
اين شعر را براي تو مي گويم
تا بشكنم سكوت نگاهت را
اي آفتاب گرم زمستانم
بر من ببخش عطر پناهت را
اين شعر را براي تو مي گويم
در اولين بهار تو را ديدن
اين شعر را براي تو مي گويم
اي آشنای غربت عشق من . . .

((  فقط ابجی پاییز ))

دونه  دونه چيند ورفتش گلهاي قشنگ عشق را   ٬ باغچه محبت وعشق خالي مونده از صفاش

نمي دونه كه قشنگي به با هم بودن هميشه    ٬ زندگي و رسم رفتن قصه عشق را نوشته ،

رسم بودن يا نبودن اما با عشق هميشه بودن ، كاشتم در دل بزم عشقش تا برويد با محبت

خنده را كردم  بهونه تا بمونه با من هميشه  ،   نمي دونستم كه نگاهش نگاهم را نمي خونه

يكه و غريب وتنها مونده ام تو اين زمونه   ،     مي خوام كه با من بخوني قصه عشق را دوباره

چقدر خوبه ادم يكي را دوست داشته باشه نه به خاطر اينكه نيازش رو برطرف كنه

نه به خاطر اينكه كس ديگري رو نداره نه به خاطر اينكه تنهاست

و نه از روي اجبار بلكه به خاطر اينكه اون شخص ارزش دوست داشتن رو داره

گفته بودم که بيايي غم دل با تو بگويم.چه بگويم که غم دل برود چون تو بيايي.

دوست دارم من تو را بینهایت ٬ این را هم خودت می دونی ای ستاره من

و ای ابجی مهربانم